Benden Bana Seslenir

Bence biz bize yeteriz diye bağırdım sesim kısılmışken , duymak için kendime karşı fazla sağırdım. Bir kaç yıldır tanıyorum onu halbuki, fazlaca düş kırıkları ve yalnızlıkla dolu hayatı. Herkesi duyabilecek kadar cesaretli , varlığını hissedemeyecek kadar aciz ve korkaktı. Düşleri yaşamak için geniş , kelimeleri kendini ifade edemeyecek kadar kısaydı. Geceleri uyurken sürekli şarkılara sığınırdı ; çünkü o, karanlıktan her zaman korkardı. Hiç gücü kalmayana  kadar koşmaktı hayali , çünkü kendi gölgesi benliğini çalıp kaçmıştı,  bir daha da onu hiç  yakalayamamıştı. Yaşayamadığı hiç bir şeyi  hissedemezdi , ömrü her şeyi yaşamaya da yetmezdi. Kelimelere sığabilecek kadar ufak , cümlelere sığamayacak kadar karmaşıktı hisleri. Suretleri bit türlü sevemezdi , ruhta açan çiçekleri görmeseydi. Kim olduğunu bilmezdi , olur ya belki öğrenemezdi. Olsun ruhunda ki çiçek bahçelerini kurutmamaya söz vermişti. Unutkanlığından sürekli şikayet ederdi, sahi bu kadar mutlu olmasının sebebi de bu kör talihiydi...