Bir çok şarkıda bir çok şiirde anlatmaya çalıştı kendini insan oğlu. Bazen bir resimde bazen bir dokunuşta bazense ağzından dökülen bir kaç kelime ile ... Anlatabilmek değildi belki de mesele; anlaşılmadıktan sonra ne bir kelime, ne bir resim, ne de bir dokunuşun manası vardı çünkü. Hepsi anlaşılmak istediğini hissediyordu ama hiç biri durup dinlemeye değer görmüyordu başkasının fikrini . Olmaktan korktukları yere gelirken , korkmaktan oldukları yeri bile değiştiremediklerini fark ettiler . Ezikti insanoğlu, anlaşılmaya değmeyen ; anlaşılsa bile sanki anlamaya değer şeyler söyleyecekmiş gibi ...
